Την αύξηση της αμφισβήτησης από την Τουρκία και της έντασης στο Αιγαίο, βλέπει ο Κώστας Υφαντής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο που μίλησε για το ζήτημα, στο Sputnik.
Η διαφορά που αλλάζει το γεωπολιτικό παιχνίδι σε σχέση με το παρελθόν είναι το μνημόνιο Τουρκίας – Λιβύης.
«Υπάρχει μια ειδοποιός – διαφορά. Η Τουρκία εμπράκτως αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα, τόσο της ελληνικής, όσο και της κυπριακής δημοκρατίας. Πέρα από παραβιάσεις και υπερπτήσεις, υπάρχει, πλέον, και το τουρκολιβυκό μνημόνιο για τις θαλάσσιες ζώνες. Άρα, έχουμε τη δημιουργία τετελεσμένων», επισημαίνει ο καθηγητής.
Παράλληλα, εξηγεί τι είναι αυτό που πρέπει να κάνει την κυβέρνηση να ανησυχεί:
«Υπάρχει μια ποιοτική διαφοροποίηση. Μπορεί η Ελλάδα να λέει ότι το μνημόνιο είναι ανύπαρκτο, ωστόσο, είναι μια συμφωνία ανάμεσα σε δύο κυβερνήσεις αναγνωρισμένες από τον ΟΗΕ. Η κυβέρνηση πρέπει να ανησυχεί καθώς η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια καινούργια ατζέντα η οποία ανεβάζει σε άλλο επίπεδο αυτό που εμείς θεωρούμε ως τουρκικό αναθεωρητισμό».
Επισημαίνει δε, ότι η κατάσταση είναι ελεγχόμενη, τουλάχιστον προς το παρόν.
«Υπάρχει αύξηση της έντασης. Όπως για παράδειγμα μια αύξηση των παραβιάσεων. Ωστόσο, τα πράγματα είναι ακόμα ελεγχόμενα. Υπάρχει ένταση, αλλά δεν έχουμε φτάσει ακόμα στην κρίση».
Όπως τονίζει, πάντως, η πλειονότητα των χωρών, δεν υποστηρίζει την Τουρκία στο ζήτημα της συμφωνίας της με τη Λιβύη.
Τι θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα;
«Υπάρχει ένας ελληνικός διπλωματικός ακτιβισμός, με σκοπό να ακυρωθούν οι τουρκικές ενέργειες. Θα μπορούσαν να υπάρξουν διπλωματικές κινήσεις προς την Ιταλία, ώστε να υπάρξει μια οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών Ελλάδας-Ιταλίας-Λιβύης. Βέβαια, αυτό δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό, να “πουλήσει” ο Σαράζ τον Ερντογάν», τονίζει.
Η προσφυγή στη Χάγη
Θέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής παραμένει, ότι το ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και των συνολικών οριοθετήσεων είναι η θεμελιώδης θέση της χώρας, η οποία δεν έχει αλλάξει, αναφέρει ο Κ. Υφαντής.
Ερωτηθείς αν η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να τα συζητήσει όλα στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, εάν αποφασίσουν από κοινού Ελλάδα και Τουρκία να προσφύγουν εκεί, απαντά:
«Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δεχτούμε κάτι. Η Ελλάδα, στο πλαίσιο διμερών διαπραγματεύσεων, δεν μπορεί να συζητήσει αν η Τουρκία βάλει περισσότερα πράγματα στο τραπέζι. Δεν γίνεται να κάνουμε συνυποσχετικό και η Τουρκία να έχει εντάξει σε αυτό την αμφισβήτηση της κυριαρχίας νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Η Ελλάδα δεν δέχεται να τεθούν ζητήματα κυριαρχίας στη Χάγη».
Και προσθέτει:
«Μπορεί να υπάρξει μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα πει, βεβαίως πάμε να τα λύσουμε όλα στη Χάγη. Αυτό κατά την άποψή μου, δεν συμφέρει την Ελλάδα, όχι γιατί δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στη διεθνή δικαιοσύνη, αλλά επειδή νομιμοποιούνται οι αιτιάσεις της Τουρκίας».