Ο φυλακισμένος κριτικός του Κρεμλίνου, Αλεξέι Ναβάλνι, μεταφέρθηκε σε μία από τις αυστηρότερες φυλακές ειδικού τύπου της Ρωσίας στην Αρκτική. Συγκεκριμένα, κρατείται πλέον στη σωφρονιστική αποικία IK-3 "Polar Wolf" (Πολικός Λύκος), ένα από τα βορειότερα και απομακρυσμένα κέντρα κράτησης στη χώρα. Οι συνθήκες εκεί χαρακτηρίζονται ως αντιμετώπιση με ιδιαίτερα αυστηρό καθεστώς, σε μια ζώνη μόνιμου παγετού, με απόσταση περίπου 1.900 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Μόσχας.
Σήμερα, ο αντιπολιτευόμενος Ναβάλνι έκανε την πρώτη του δήλωση, μετά από 20 ημέρες αγνοούμενος – όσο κράτησε το ταξίδι της μεταφοράς του, υπό άκρα μυστικότητα.
Οπως διαβεβαίωσε σήμερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – όσο του επιτρέπεται από την λογοκρισία - είναι «καλά», αν και το ταξίδι προς τον νέο τόπο κράτησής του ήταν «αρκετά κουραστικό», δήλωσε ο ίδιος στην πλατφόρμα Χ (πρώην Twitter).
«Αλλά είμαι σε καλή ψυχική κατάσταση, σαν τον Άγιο Βασίλη», πρόσθεσε ο Ναβάλνι, αναφερόμενος στη «γενειάδα» του που μεγάλωσε κατά τη διάρκεια του πολυήμερου ταξιδιού του και στα νέα χειμερινά του ρούχα, προσαρμοσμένα στις πολικές θερμοκρασίες.
«Σε κάθε περίπτωση, μην ανησυχείτε για μένα. Είμαι καλά. Είμαι ανακουφισμένος που επιτέλους έφθασα», δήλωσε.
Για την πρώτη του μέρα στον «Πολικό Λύκο» γράφει: «Δεν μπορώ ακόμα να σας διασκεδάσω με ιστορίες για ξωτικά γιατί δεν έχω δει τίποτα. Εξω από το παράθυρο, βλέπω μόνο τον φράχτη, που είναι πολύ κοντά…. Πήγα και μια βόλτα. Η αυλή είναι ένα διπλανό κελί, λίγο μεγαλύτερο, με χιόνι στο έδαφος. Και είδα συνοδεία, όχι όπως στην κεντρική Ρωσία, αλλά όπως στις ταινίες - με πολυβόλα, ζεστά γάντια και μπότες από τσόχα. Και με τα ίδια όμορφα αφράτα ποιμενικά σκυλιά».
Ο Ναβάλνι άφησε να εννοηθεί ότι έφθασε στη νέα αποικία κρατουμένων το βράδυ του Σαββάτου, ύστερα από ένα ταξίδι «με τόσο περίεργο δρομολόγιο» που ο ίδιος πίστεψε ότι δεν θα ξαναβρισκόταν με τους δικούς του ανθρώπους, πριν από τα μέσα Ιανουαρίου.
«Γι’ αυτό εξεπλάγην όταν άνοιξε χθες η πόρτα του κελιού και μου είπαν: "Εχει έρθει για σένα ένας δικηγόρος"», δήλωσε, εκφράζοντας παράλληλα ευγνωμοσύνη για τη «στήριξη» όλων προς το πρόσωπό του.