Οι FARC είναι οι Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις Κολομβίας, αποτελεί μια μαρξιστική-λενινιστική επαναστατική αντάρτικη οργάνωση, που έχει αναδειχθεί σε αντίπαλο δέος της εκάστοτε κολομβιανής κυβέρνησης, μιας και η δράση τους μετρά δεκαετίες.
Ο στρατός των FARC συγκροτείται από χωρικούς και αγρότες, την κοινωνική τάξη της Κολομβίας που ζει μέσα στη φτώχεια και αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.
Πηγές χρηματοδότησης της οργάνωσης είναι κυρίως τα λύτρα που εισπράττουν από απαγωγές και η φορολόγηση του παράνομου εμπορίου ναρκωτικών στα εδάφη που ελέγχει. Το FARC παραμένει ο μεγαλύτερος και παλαιότερος αντάρτικος σχηματισμός στην αμερικάνικη ήπειρο, που ιδρύθηκε το 1964. Οι αναφορές σχετικά με τον αριθμό των μελών της οργάνωσης ποικίλλουν.
Η κολομβιανή κυβέρνηση υποστηρίζει πως το FARC αποτελείτο από 6.000 έως 8.000 μέλη το 2008, αριθμός αρκετά πιο μειωμένος από το 16.000, που αναφερόταν σε εκτίμηση του 2001, γεγονός που αποδίδεται στην απώλεια μαχητικής ισχύος του, από τότε που ο τέως Πρόεδρος Άλβαρο Ουρίμπε ανέβηκε στην εξουσία το 2002.
Παράλληλα, άλλες πηγές αναφέρουν πως τα μέλη του υπολογίζονται από 9.000 μέχρι 10.000. Το 2010, ο Πρόεδρος της Κολομβίας, Χουάν Μανουέλ Σάντος, ισχυρίστηκε ότι το FARC έχει λιγότερα από 5.000 εναπομείναντα μέλη, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έχει επιβεβαιωθεί. Από τη πλευρά του του το FARC υποστηρίζει πως απαρτίζεται από περισσότερους από 18.000 αντάρτες.
Οι φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν “κλέβουν” μια σπάνια ματιά από τη “κρυφή” ζωή των ανταρτών στα βάθη της ζούγκλας στην περιοχή της Αντιόχεια.
Σε αυτές φαίνεται για πρώτη φορά η συμμετοχή των γυναικών στον ανταρτικό στρατό είναι πολύ μεγάλη, με μια από τις πιο ξεχωριστές μορφές αυτή της Yira Castro, που αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο μέντορα για όλες τις γυναίκες που επιλέγουν να ακολουθήσουν το συγκεκριμένο τρόπο ζωής.
Η Yira Castro έχει περάσει τα τελευταία 3 χρόνια της ζωής της στις διαπραγματευτικές συνομιλίες που έλαβαν χώρα στη Κούβα και οδήγησαν, εν τέλη, στην υπογραφή εκεχειρίας από την πλευρά των ανταρτών και της Κολομβιανής κυβέρνησης.
Οι ιστορίες των μελών του αντάρτικου στρατού είναι μοναδικές, άλλοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, βρίσκοντας μια νέα οικογένεια στη μέση της ζούγκλας, άλλοι εντάχθηκαν από παιδιά, περνώντας ολόκληρη τη ζωή τους εκεί και άλλοι, απλά, ελπίζουν κάποια μέρα να επιστρέψουν στα χωριά και στις οικογένειές τους.