Εχθές συμπληρώθηκαν 38 χρόνια από την τραγωδία του Τσάλεντζερ (Challenger ), του διαστημικού λεωφορείου της NASA που διαλύθηκε μόλις 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του.
Η καταστροφή του διαστημόπλοιου έγινε πάνω από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα, σε live μετάδοση, παγώνοντας τα εκατομμύρια των τηλεθεατών.
Αιτία της έκρηξης ήταν η αποκόλληση σε δακτύλιο σφραγίσματος (O-ring) στη δεξιά δεξαμενή των αγωγών στερεών καυσίμων, με συνέπεια το θάνατο του επταμελούς πληρώματός του.
Στην αποστολή συμπεριλαμβανόταν για πρώτη φορά ένας πολίτης, η δασκάλα Κρίστα Μακόλιφ.
![](/sites/default/files/styles/default/public/2024-01/ge8rxwvxwaaqgl6.jpg?itok=NmFFnvHT)
Μία από τις τελευταίες γνωστές φωτογραφίες του πληρώματος του Challenger, λίγο πριν μοιραία εκτόξευσή στις 28 Ιανουαρίου 1986
Το Challenger ήταν η πρώτη, χρονολογικά, διαστημική πτήση που ξεκίνησε αλλά δεν έφτασε ποτέ στο διάστημα ή έστω στα όρια του διαστήματος, καθώς η καταστροφή συνέβη στα χαμηλότερα στρώματα της στρατόσφαιρας.
Τα επτά μέλη του πληρώματος και η δασκάλα – έμβλημα της τραγωδίας
Επτά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην καταστροφή του Challenger, μεταξύ των οποίων και η δασκάλα, Κρίστα ΜακΌλιφ, το μοναδικό μέλος του πληρώματος που δεν ήταν αστροναύτης.
Η ΜακΌλιφ επιλέχθηκε ανάμεσα σε 11.000 εθελοντές οι οποίοι είχαν εκφράσει το ενδιαφέρον τους να συμμετέχουν στη διαστημική αποστολή, γιατί ηθελε να διηγηθεί τις εμπειρίες της στους μαθητές της.
![](/sites/default/files/styles/default/public/2024-01/challenger_crew.jpg?itok=IMRMQ5cE)
Το πλήρωμα του Τσάλεντζερ: Δεύτερη από αριστερά, η δασκάλα Κρίστα Μακόλιφ. Επίσης, ο πιλότος, Μάικλ Σμιθ (κάτω αριστερά), ο διοικητής Φράνσις Σκόμπι (κάτω, στο κέντρο), ο Ρόναλντ ΜακΝάιρ (κάτω δεξιά), ο Έλισον Ονιζούκα (πάνω αριστερά), ο Γκρεγκ Τζάρβις (πάνω, δεύτερο από δεξιά) και η Τζούντιθ Ρέσνικ (πάνω δεξιά)
Συνέπειες
Ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν μετά την τραγωδία ζήτησε από τη NASA να βελτιώσει το πρόγραμμα, ενώ εκφώνησε και τηλεοπτικό διάγγελμα το πρώτο βράδυ μετά το δυστύχημα.
Η NASA μετά την καταστροφή ανακοίνωσε ότι στα διαστημικά λεωφορεία θα δημιουργηθεί σύστημα διαφυγής για τέτοια κατάσταση ανάγκης.
Επίσης, το διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ διακόπηκε για 2,5 έτη, όσο διήρκησε και η έρευνα που ακολούθησε, και η πρώτη διαστημική πτήση μετά την καταστροφή ξεκίνησε στις 29 Σεπτεμβρίου 1988 με το Διαστημικό Λεωφορείο Ντισκάβερι.