Η πρόσφατη σύνοδος κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), είδε την Κίνα να ενισχύει την επιρροή της με αρκετούς από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο, στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Αυτά περιελάμβαναν όχι μόνο τα σταθερά πλήρη μέλη της SCO της Ρωσίας, του Καζακστάν και της Ινδίας (η οποία έλαβε την προεδρία του οργανισμού για το επόμενο έτος), αλλά και το νέο πλήρες μέλος, το Ιράν, του οποίου το νέο καθεστώς στην ομάδα ανακοινώθηκε στο τέλος της συνόδου κορυφής.
Επιπλέον, και ζωτικής σημασίας για τα μακροπρόθεσμα σχέδια της Κίνας για την SCO που τρέχουν παράλληλα με το πολυγενές έργο της «Μία ζώνη, ένας δρόμος» (OBOR), υπογράφηκαν μνημόνια συμφωνίας (MoUs) που χορηγούν στη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και Αίγυπτο, μεταξύ άλλων, το καθεστώς των εταίρων διαλόγου της SCO. Επετεύχθη επίσης συμφωνία για την αποδοχή, μεταξύ άλλων, του Μπαχρέιν, των ΗΑΕ και του Κουβέιτ ως επικείμενους εταίρους διαλόγου της SCO.
Σε αυτές τις συναντήσεις, τα κύρια θέματα συζήτησης ήταν να επισφραγιστεί επιτέλους η ΣΕΣ Κίνας-ΣΣΚ και μια «βαθύτερη στρατηγική συνεργασία σε μια περιοχή όπου η κυριαρχία των ΗΠΑ δείχνει σημάδια υποχώρησης».
![](/sites/default/files/styles/default/public/2022-10/intro-6-768x525.jpg?itok=iwv5wYEx)
Μέση Ανατολή και οικονομική ανάπτυξη της Κίνας
Η κορυφή της ατζέντας της Κίνας από άποψη ενέργειας παραμένει η Μέση Ανατολή, με άμεσο στόχο να εξασφαλίσει για τον εαυτό της τις μεγαλύτερες δυνατές δεξαμενές πετρελαίου και φυσικού αερίου, με τις οποίες μπορεί να συνεχίσει να τροφοδοτεί την οικονομική της ανάπτυξη.
Ο οικονομικός στόχος της Κίνας είναι να ξεπεράσει τις ΗΠΑ, όσον αφορά το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) μέσα στα επόμενα 10 χρόνια, για να γίνει η κορυφαία οικονομική δύναμη στον κόσμο και, ως συνέπεια αυτού, η κορυφαία υπερδύναμη στον κόσμο.
Επομένως, δεν αρκεί μόνο για την Κίνα να εξασφαλίσει τις μεγαλύτερες δυνατές δεξαμενές πετρελαίου και φυσικού αερίου που μπορεί στη Μέση Ανατολή, η οποία παραμένει η μεγαλύτερη συλλογική δεξαμενή τέτοιων προϊόντων στον κόσμο, αλλά και να τα εξασφαλίσει σε βάρος των ΗΠΑ, καθιστώντας το ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος και για τις δύο χώρες.
Αυτό το μοντέλο εκθετικής οικονομικής ανάπτυξης που τροφοδοτείται από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής, είναι αυτό που χρησιμοποίησαν οι ίδιες οι ΗΠΑ για πολλές δεκαετίες, και είναι λογικό για την Κίνα να κάνει το ίδιο, εκμεταλλευόμενη επίσης, την προηγούμενη αναταραχή στη Δύση για τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής με εκπομπές άνθρακα.
Η απροθυμία της Δύσης να προχωρήσει στις επενδύσεις σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ενώ ταυτόχρονα δεν χτίζει τη γέφυρα υποδομής που απαιτείται για την απρόσκοπτη μετάβαση στην πράσινη ενέργεια ως υποκατάστατο αυτών των προϊόντων υψηλών εκπομπών άνθρακα –ιδίως η αποτυχία επένδυσης στην πυρηνική ενέργεια– επέτρεψε στη σφαίρα επιρροής της Κίνας, να εκμεταλλευτεί δύο τεράστια πλεονεκτήματα.
Πρώτον, η ίδια η Κίνα συνέχισε να χρησιμοποιεί ότι καύσιμο θέλει για να τροφοδοτήσει την ανάπτυξή της, συνήθως με πολύ φθηνότερο κόστος από τις πράσινες εναλλακτικές λύσεις της Δύσης, και δεύτερον η έλλειψη οικοδόμησης της μεταβατικής υποδομής γέφυρας για την πράσινη ενέργεια στη Δύση, έχει κάνει βασικά στρατηγικά μέρη της – ιδίως την Ευρωπαϊκή Ένωση – να υπόκειται στον μεγάλο εταίρο της Κίνας σε αυτό το σύστημα, τη Ρωσία.
![](/sites/default/files/styles/default/public/2022-10/aramco.jpg?itok=-t5Ncl9j)
Στην κορυφή της δομής εξουσίας της Κίνας, ο Σι Τζινπίνγκ είναι ένας άνθρωπος που, εκτός από την πλήρη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι ΗΠΑ σφυρηλάτησαν την ανάπτυξή τους τα τελευταία 100 χρόνια περίπου, (η φθηνή αγορά πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή είναι βασικό στοιχείο), καταλαβαίνει επίσης, πώς το έκανε το Ηνωμένο Βασίλειο 100 περίπου χρόνια πριν από αυτό.
Πράγματι, ένα μάθημα που πήρε ο Τζινπίνγκ, όπως αποκαλύπτεται, είναι η αξία της προσφοράς επενδύσεων σε χώρες αρχικά και στη συνέχεια της αξιοποίησης αυτών, σε εκτεταμένη πολιτική δύναμη, όπως έκανε με επιτυχία η Εταιρεία East India σε όλη την Ινδία, τη Νοτιοανατολική Ασία και την Ανατολική Ασία, όπως στο Χονγκ Κονγκ και την Κίνα.
Κίνα και Σαουδική Αραβία
Η χώρα που κυνηγάει πραγματικά η Κίνα στη Μέση Ανατολή, είναι η Σαουδική Αραβία και υπογράφοντας ένα Μνημόνιο Συνεννόησης μαζί της, μέσω του SCO, προκειμένου να γίνει πλήρης εταίρος διαλόγου για τον οργανισμό, η Κίνα προσθέτει ένα επίπεδο επίσημης οργανωτικής αξιοπιστίας σε αυτό που είναι απασχολημένη με τη Σαουδική Αραβία εδώ και χρόνια.
Η Σαουδική Αραβία, όχι μόνο είναι πλέον πρωταρχικός κινητήριος μοχλός για την προώθηση της Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου Κίνας-ΣΣΚ, βασικός στόχος της οποίας είναι να σφυρηλατήσει μια «βαθύτερη στρατηγική συνεργασία σε μια περιοχή όπου η κυριαρχία των ΗΠΑ δείχνει σημάδια υποχώρησης», αλλά επίσης το Βασίλειο είναι πλέον ο κύριος υποστηρικτής της απομάκρυνσης από την ηγεμονία των δολαρίων ΗΠΑ, στην τιμολόγηση του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Μόλις η Κίνα έκανε την προσφορά στην MbS, να αγοράσει ιδιωτικά ολόκληρο το μερίδιο 5 τοις εκατό της Saudi Aramco που αρχικά ήθελε να διαθέσει, ο τότε υφυπουργός Οικονομίας και Σχεδιασμού της Σαουδικής Αραβίας, Mohammed al-Tuwaijri, είπε σε μια διάσκεψη Σαουδικής Αραβίας-Κίνας στη Τζέντα ότι: «Η Κίνα είναι μακράν μία από τις κορυφαίες αγορές για τη διαφοροποίηση της χρηματοδότησης…και θα έχουμε επίσης πρόσβαση, σε άλλες τεχνικές αγορές όσον αφορά, τις μοναδικές ευκαιρίες χρηματοδότησης, τις ιδιωτικές τοποθετήσεις, τα ομόλογα panda και άλλες».
![](/sites/default/files/styles/default/public/2022-10/2022-02-28T165547Z_1645685672_RC27QS94RCEK_RTRMADP_5_UKRAINE-CRISIS-RUSSIA-BRICS-768x512.jpg?itok=iWX3EB_R)
Αυτά τα σχόλια, ήρθαν περίπου την ίδια στιγμή με την επίσκεψη υψηλόβαθμων πολιτικών και χρηματιστών από την Κίνα στη Σαουδική Αραβία , η οποία περιλάμβανε μια συνάντηση μεταξύ του βασιλιά Σαλμάν και του Κινέζου αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Ζανγκ Γκάολι, στη Τζέντα.
Σε αυτές τις συναντήσεις, σύμφωνα με σχόλια του τότε υπουργού Ενέργειας της Σαουδικής Αραβίας, Khalid al-Falih, αποφασίστηκε επίσης ότι η Σαουδική Αραβία και η Κίνα, θα ιδρύσουν ένα επενδυτικό ταμείο 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ σε βάση 50:50, που θα επενδύει σε τομείς όπως υποδομές, ενέργεια, εξόρυξη και υλικά, μεταξύ άλλων τομέων.
Οι συναντήσεις της Τζέντα τον Αύγουστο του 2017, ακολούθησαν μια επίσκεψη ορόσημο στην Κίνα του βασιλιά Σαλμάν της Σαουδικής Αραβίας τον Μάρτιο του ίδιου έτους, κατά την οποία υπογράφηκαν επιχειρηματικές συμφωνίες περίπου 65 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε τομείς όπως η διύλιση πετρελαίου, τα πετροχημικά, η ελαφριά κατασκευή και τα ηλεκτρονικά.
Έκτοτε, έχουν γίνει πολλές συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών, με πιο πρόσφατη την υπογραφή τον Αύγουστο ενός πολυεπίπεδου μνημονίου κατανόησης (MoU) μεταξύ της Saudi Aramco και της China Petroleum & Chemical Corporation (Sinopec).
Όπως είπε ο ίδιος ο πρόεδρος της Sinopec, Yu Baocai: «Η υπογραφή του Μνημονίου, εισάγει ένα νέο κεφάλαιο της συνεργασίας μας στο Βασίλειο… Οι δύο εταιρείες θα ενώσουν τα χέρια, για να ανανεώσουν τη ζωτικότητα και να σημειώσουν νέα πρόοδο της Πρωτοβουλίας Belt and Road (BRI) και το όραμα (της Σαουδικής Αραβίας) 2030».
Η Κίνα διαδραμάτισε επίσης, βασικό ρόλο στο συντονισμό των πέντε γύρων μυστικών συνομιλιών μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του ιστορικού εχθρού της, του Ιράν, όπως αναφέρει το OilPrice.com.