Τιερί Μεϊσάν
Η απελευθέρωση του ανατολικού Χαλεπίου σηματοδοτεί το τέλος της απόπειρας ανατροπής της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας. Ήταν δυνατή μόνο με την εγκατάλειψη του Κατάρ και τη μερική μεταστροφή της Τουρκίας. Ωστόσο, ένα μέρος της Συρίας εξακολουθεί να κατέχεται από τζιχαντιστές που βρίσκονται στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ. Οι επόμενες στρατιωτικές νίκες και το τέλος του πολέμου εξαρτώνται επομένως από τις μυστικές διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν μόλις με τα μέλη της Ατλαντικής Συμμαχίας.
Δίκτυο Βολταίρος | Δαμασκός (Συρία)| 26 Δεκεμβρίου 2016
Η απελευθέρωση του ανατολικού Χαλεπίου από τον Συριακό Αραβικό στρατό επιτεύχθηκε μόνο και μόνο επειδή ορισμένοι ξένοι παίκτες δέχθηκαν να σταματήσουν να υποστηρίζουν τους τζιχαντιστές. Την απόσυρσή τους δεν μπορούσε να την διαπραγματευτεί μόνη της η Συριακή Αραβική Δημοκρατία, αλλά μόνο με την υποστήριξη της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Η Μόσχα κατάφερε να πάρει το Κατάρ με το μέρος της. Στις αρχές Δεκεμβρίου, αυτή η μεταστροφή σφραγίστηκε με την πώληση από τη Μόσχα του ενός πέμπτου των μετοχών της Ροσνέφτ (Rosneft) στη Ντόχα. Η Ροσνέφτ είναι το στολίδι της Ρωσίας, είναι η μεγαλύτερη εταιρεία στον κόσμο. Με αυτή τη συναλλαγή, δήθεν για να μπαλώσει το ρωσικό έλλειμμα προϋπολογισμού, ο Ιγκόρ Σέτσιν και ο Πούτιν ένωσαν άρρηκτα τις ενεργειακές πολιτικές των δύο μεγαλύτερων εξαγωγέων φυσικού αερίου στον κόσμο. Πράγματι, το Κατάρ εγκατέλειψε τους τζιχαντιστές ενώ διαθέτει από τον περασμένο Μάιο ένα μόνιμο γραφείο στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.
Η άλλη εξέλιξη είναι αυτή της Τουρκίας.
Εάν η τελευταία παραμένει ως κράτος μέλος του ΝΑΤΟ, ο πρόεδρος της Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έγινε προσωπικός αντίπαλος της Ουάσιγκτον. Από τις γενικές εκλογές, η CIA έχει προσπαθήσει τέσσερις φορές να τον δολοφονήσει, μεταξύ άλλων στις 15 Ιουλίου. Ως εκ τούτου, η Μόσχα προσπαθεί να στηριχτεί στον Ερντογάν για να αποσυνδέσει τη Τουρκία από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρότι αυτός ο ελιγμός είναι πολύπλοκος και μπορεί να πάρει χρόνο, πανικόβαλε το Τελ Αβίβ το οποίο διέταξε τη δολοφονία του πρέσβη Αντρέι Καρλόφ στην Άγκυρα· μια δολοφονία που εγκρίθηκε και γιορτάστηκε δεόντως από τους New York Daily News, τέταρτη αμερικανική εφημερίδα και φερέφωνο του σκληρότερου σιωνιστικού λόμπι. Την ίδια ημέρα στη Μόσχα, ίσως το Τελ Αβίβ να είχε παραγγείλει και το θάνατο του διευθυντή του γραφείου για τη Λατινική Αμερική του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, Πέτρου Πολσικόφ, ,
Για μια στιγμή θεωρήθηκε ότι ο θάνατος του Καρλόφ ήταν το αποτέλεσμα ενός διπλού παιγνιδιού του Ερντογάν, του οποίου ο δολοφόνος ήταν ένας από τους σωματοφύλακες του, αλλά η Μόσχα θεώρησε ότι μάλλον δεν ήτανε. Ο Πούτιν ενίσχυσε τότε την ασφάλεια στη Ρωσία και των εκπροσώπων της στο εξωτερικό. Αυτό το επεισόδιο επιβεβαιώνει ότι ο πρόεδρος Ερντογάν δεν είναι πλέον αφέντης στο σπίτι του.
Η σύλληψη ξένων αξιωματικών σε ένα καταφύγιο του ΝΑΤΟ στο ανατολικό Χαλέπι σημαδεύει την εξέλιξη της σύγκρουσης. Πρόκειται κυρίως για Βρετανούς, Αμερικανούς, Γάλλους, Σαουδάραβες και Τούρκους υπηκόους. Επιβεβαιώνοντας δημοσίως ένα μη εξαντλητικό κατάλογο 14 ονομάτων, ο πρέσβης Μπασάρ Ιμπραήμ Αλ-Τζαφαρί έθεσε το ΝΑΤΟ ενώπιον των ευθυνών του· μια πολύ διαφορετική εικόνα από εκείνη που επικράτησε το Φεβρουάριο του 2012, όταν η Συρία είχε διαπραγματευτεί σε τριμερές επίπεδο με τη Γαλλία και τη Τουρκία κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Ισλαμικού Εμιράτου του Μπάμπα Αμρ. Εκείνη την εποχή, η Δαμασκός επέστρεψε περίπου σαράντα Τούρκους αξιωματικούς και περίπου είκοσι Γάλλους αξιωματικούς στους στρατούς προέλευσης τους, είτε μέσω του Mikhail Fradkov (διευθυντή των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών) είτε άμεσα, στον ναύαρχο Edouard Guillaud (αρχηγό του γαλλικού Γενικού Επιτελείου) στα σύνορα του Λιβάνου. Αλλά η συμφωνία που συνήφθη με τον πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί δεν έγινε σεβαστή από τον διάδοχό του, Φρανσουά Ολάντ.
Η ύπαρξη ενός καταφυγίου του ΝΑΤΟ στο ανατολικό Χαλέπι επιβεβαιώνει αυτό που λέγαμε σχετικά με τον συντονισμό των τζιχαντιστών από τη Landcom του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη. Αλλά ποτέ δεν έδωσε το πράσινο φως σε αυτή την επιχείρηση το Ατλαντικό Συμβούλιο, ανώτατο όργανο της Ατλαντικής Συμμαχίας.
Όπως και στην επίθεση κατά της Τρίπολης (Λιβύη), τον Αύγουστο 2011, η Ουάσιγκτον χρησιμοποίησε τα μέσα του ΝΑΤΟ, χωρίς να λάβουν γνώση ορισμένα από τα μέλη του. Με τον τρόπο αυτό, εφαρμόζει το δόγμα Ράμσφελντ σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχει πλέον μόνιμη συμμαχία γύρω από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μόνο συνασπισμοί α-λα-καρτ, σύμφωνα με τους στόχους που έχουν επιλεγεί από την Ουάσιγκτον.
Η απελευθέρωση της Συρίας αναμένεται να συνεχιστεί με την Ιντλίμπ. Αυτό το κυβερνείο κατέχεται σήμερα από ομάδες τζιχαντιστών, χωρίς κοινό επιτελείο. Οι τελευταίοι δεν είναι σε θέση να αναλάβουν τη διοίκηση του εαυτού τους, πολύ λιγότερο φυσικά του άμαχου πληθυσμού και η περιοχή διοικείται de facto από το ΝΑΤΟ μέσω ψευδο-ΜΚΟ. Αυτό παρατήρησε τουλάχιστον το περασμένο μήνα μια αμερικανική δεξαμενή σκέψης (think-tank).
Για να νικηθούν οι τζιχαντιστές, θα έπρεπε πρώτα να κοπούν οι δρόμοι του ανεφοδιασμού τους, δηλαδή να κλείσουν τα τουρκικά σύνορα.
Αυτή είναι η σημερινή αποστολή της ρωσικής διπλωματίας.
Τιερί Μεϊσάν
Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)