Για τη σχέση του με τον αδελφό του και γνωστό τραγουδοποιό Μανώλη Φάμελλο, την απώλεια του πατέρα του σε μικρή ηλικία αλλά και για την επιθεώρηση, στην οποία έπαιξε ως φοιτητής, μίλησε το βράδυ της Δευτέρας ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος.
Όπως είπε, οι γονείς τους γνωρίστηκαν στην Αθήνα αλλά «όταν ήταν σε βρεφική ηλικία ο Μανώλης, μετακομίσαμε στο Αγρίνιο. Ο πατέρας μου ήταν γεωτρυπανιστής και τότε δούλευε στο φράγμα του Καστρακίου. Μετά πήγαμε Θεσσαλονίκη για να πάνε τα παιδιά στο σχολείο».
Ο πατέρας τους, ο οποίος έπαιζε μπουζούκι, ήταν, όπως πρόσθεσε, εκείνος που επέμεινε να πάνε τα δύο αδέλφια σε σχολή μουσικής.
Παράλληλα ο κ. Φάμελλος αποκάλυψε ότι «ο μπαμπάς είχε θανατηφόρο ατύχημα, εργατικό ατύχημα, τον χάσαμε μικροί και οφείλουμε πάρα πολλά στη μητέρα μας που την έχουμε ακόμα στη Θεσσαλονίκη. Εγώ ήμουν 14-15 και ο Μανώλης 12. Ήταν δύσκολη η περίοδος τώρα που το βλέπω εκ των υστέρων, αλλά μας βοήθησαν όλοι οι συγγενείς και η γειτονιά στη Θεσσαλονίκη. Αλλάξαμε προσωπικότητες και εγώ και ο Μανώλης μετά την απώλεια του πατέρα μας».
Ο κ. Φάμελλος αναφέρθηκε και στην απώλεια της συζύγου του, Πόπης, πριν από έξι χρόνια λέγοντας ότι «δεν ήταν μικρή περίοδος δυστυχώς της ασθένειας και η δική μου απουσία με τις ευθύνες του υπουργείου το έκαναν πολύ δύσκολο να είμαι εκεί που πρέπει. Ακόμα και από το εξωτερικό έφυγα εκτάκτως για Θεσσαλονίκη για θέμα υγείας. Όμως μπόρεσε η οικογένεια μετά να κρατηθεί, το βλέπω μετά από 6 χρόνια».
Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε και στον δρόμο της μουσικής, τον οποίο συνέχισαν και ο ίδιος και ο αδελφός του: «Η δική μου πορεία σταμάτησε προς το τέλος της σχολής και γιατί άνοιγε ο δρόμος του Μανώλη».
«Ένα διάστημα, για μια φορά και μοναδική γράψαμε τραγούδι για επιθεώρηση, μπουζούκι με πανκ συγκρότημα, πολύ περίεργη ηχογράφηση, ήταν 1985-1986, εγώ έπαιζα σε εκείνη την επιθεώρηση» πρόσθεσε ο Σωκράτης Φάμελλος.
Όσον αφορά, δε, τη σχέση του με τον αδελφό του, Μανώλη, είπε ότι «πιστεύω πως είμαστε από τα αδέλφια που έχουμε τσακωθεί λιγότερο».
«Υπήρχε μια άλλη σχέση, πάντα αισθανόμουν την ανάγκη να τον στηρίξω αλλά και αυτός ήταν πάντα εκεί. Ήταν αναπόφευκτο να νοιάζομαι για τον μικρό μου αδελφό» πρόσθεσε ο Σωκράτης Φάμελλος.