Η μπλόφα είναι αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής, καθώς μεγάλο μέρος των διπλωματικών ελιγμών των κρατών αποτελείται από μπλόφες, ψεύτικα διαβήματα και ανεπαίσθητους υπαινιγμούς.
Ωστόσο, είναι αδύνατο να επιτευχθούν στόχοι με διπλωματικά μέσα και αποκλειστικά με «μπλόφα», καθώς λέξεις που δεν υποστηρίζονται από συγκεκριμένες ενέργειες που δείχνουν πραγματική ετοιμότητα για την υλοποίηση οποιωνδήποτε προθέσεων, δεν θα έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Και ως αποτέλεσμα αυτή η μετριότητα, κρυμμένη κάτω από μια «μάσκα», θα γίνει ορατή σε όλους.
Έχει πράγματι η Ρωσία κόκκινες γραμμές ή όλες οι δηλώσεις για την ύπαρξή τους είναι μπλόφα;
Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται εδώ και σχεδόν 14 μήνες, κατά τους οποίους ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει διατυπώσει επανειλημμένα «κόκκινες γραμμές», η υπέρβαση των οποίων θα οδηγήσει στη λήψη «κατάλληλων μέτρων».
Τα μέτρα του Πούτιν θα μπορούσαν να σημαίνουν γενική επιστράτευση του ρωσικού στρατού, χρήση όλων των ρωσικών όπλων στην Ουκρανία, επέκταση της ζώνης σύγκρουσης σε χώρες όπως η Λευκορωσία, η Γεωργία ή η Μολδαβία, ή ακόμη και η χρήση πυρηνικών όπλων κατά της Ουκρανίας ή των συμμάχων της.
«Αυτές οι κόκκινες γραμμές έχουν ήδη περάσει. Η Ρωσία δεν έχει πραγματοποιήσει καμία από τις απειλές της. Και αυτό παρά το γεγονός ότι, η Ουκρανία βομβαρδίζει τώρα ακόμη και οικισμούς σε ρωσικό έδαφος», αναφέρει ξένο μέσο ενημέρωσης.
Το καλοκαίρι του 2022, μετά από νέες μεταφορές όπλων από τη Δύση, ακολούθησαν νέες ρωσικές απειλές: αυτό θα περνούσε τις «κόκκινες γραμμές», αναγκάζοντας τη Ρωσία να κλιμακωθεί στην Ουκρανία. Αλλά τίποτα δεν συνέβη και όσο περισσότερο η Δύση προμήθευε όπλα, τόσο πιο «πράα» γινόταν η Μόσχα.
![](/sites/default/files/styles/default/public/2023-04/2023-03-05T000000Z_1090132875_RC2NNZ9FYLTI_RTRMADP_3_UKRAINE-CRISIS-BAKHMUT-pic_32ratio_900x600-900x600-19878.jpg?itok=U8JUkMk6)
Μόνο τα δυτικά οχήματα μάχης πεζικού και τα άρματα μάχης, παρέμειναν απαγορευμένα. Αιτία: Η απειλή της Ρωσίας σε αυτή την περίπτωση να κλιμακωθεί εκτός Ουκρανίας. Ρώσοι αναλυτές συζήτησαν επίσης, την επίθεση σε γραμμές ανεφοδιασμού εντός των χωρών του ΝΑΤΟ.
Η Ουκρανία πέρασε επίσης την πιο σημαντική από όλες τις «κόκκινες γραμμές», τον βομβαρδισμό του ρωσικού εδάφους που θα εθεωρείτο ως επίθεση στη Ρωσική Ομοσπονδία, «εκθέτοντας έτσι μια άλλη μπλόφα».
«Όλα αυτά καταγράφηκαν και καταδικάστηκαν στη Μόσχα, αλλά ποτέ δεν έγιναν αιτία κλιμάκωσης. Τώρα η Δύση έχει δει και την μπλόφα του Πούτιν. Από τον Μάρτιο, δεκάδες δυτικά τανκς και οχήματα μάχης πεζικού φθάνουν στην Ουκρανία κάθε εβδομάδα.
Μέχρι το καλοκαίρι θα πρέπει να υπάρχουν 500 από αυτά, τα οποία το Κίεβο θα πρέπει να χρησιμοποιήσει για να δώσει ένα αποφασιστικό χτύπημα στον ρωσικό στρατό», αναφέρει το μέσο.
Η «μπλόφα» υπήρξε εδώ και καιρό ένα από τα κύρια όργανα της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας, αλλά είναι αδύνατο να αποτρέψουν τη Δύση από το να πραγματοποιήσει τις προθέσεις της, μόνο με απλές διπλωματικές νότες και οργισμένες δηλώσεις για ορισμένες τρομερές τιμωρίες.
![](/sites/default/files/styles/default/public/2023-04/c6163cbbc1005ddf_1.jpg?itok=vkUgCrRg)
Επιπλέον, για την Ρωσία δεν υπάρχει ουσιαστικά τίποτα για να μπλοφάρει και παραμένει μόνο η απειλή της χρήσης πυρηνικών όπλων. Αλλά και αυτή η απειλή, υπό το πρίσμα των αποτυχιών των προηγούμενων, δεν είναι γεγονός που θα γίνει επαρκώς αντιληπτό στη Δύση.
Αυτή τη στιγμή, η Μόσχα βρίσκεται σε μια διεθνή κατάσταση όπου τα περιθώρια ελιγμών είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Είναι τόσο περιορισμένη η ρωσική ηγεσία, που δεν μπορεί καν να σταματήσει να συμμετέχει στη «συμφωνία σιτηρών».
Επίσης, η Ρωσία εξαρτάται από την προμήθεια ηλεκτρονικών ειδών και υψηλών τεχνολογιών μέσω παράλληλων εισαγωγών μέσω τρίτων χωρών, ιδίως μέσω της Τουρκίας και της Κίνας, και αναγκάζεται να λάβει υπόψη τη γνώμη τους.
Εάν σταματήσουν τέτοιες παραδόσεις, θα υπάρξουν μεγάλα προβλήματα τόσο στον πολιτικό (υπολογιστές, τηλέφωνα, οικιακές συσκευές, ακόμη και τα περισσότερα αυτοκίνητα εισάγονται από το εξωτερικό) όσο και στον στρατιωτικό τομέα (drones, εξαρτήματα για εξοπλισμό κ.λπ.). Ως εκ τούτου, διεξάγοντας μια στρατιωτική επιχείρηση, η Μόσχα αναγκάζεται να ανατρέξει στη υποστήριξη των Τούρκων και Κινέζων εταίρων.
Ωστόσο, για να είναι κάτι παραπάνω από ρητορικές «οι κόκκινες γραμμές», οι λέξεις πρέπει να υποστηρίζονται από πράξεις. Διότι χωρίς βήματα που δείχνουν μια πραγματική προθυμία να δοθεί μια σκληρή απάντηση, καμία λέξη δεν θα έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.