HMEΡΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΘΩΝ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ Μεγάλη Παρασκευή, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί.
Καί μεταξύ ὅλων ἐκείνων πού γιά μᾶς ὑπέμεινε ὁ Χριστός μας, τό ὑπόμνημα τοῦ Τριωδίου ἀναφέρει καί «τάς ὕβρεις» πού ἄκουσε καί «τούς γέλωτας» πού εἰσέπραξε. «Καί οἱ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτόν κινοῦντες τάς κεφαλάς αὐτῶν», ἀναφέρει ὁ εὐαγγελιστής Μάρκος (15,29). Ὅσοι περνοῦσαν καί τόν ἀντίκριζαν πάνω στόν σταυρό, κουνοῦσαν εἰρωνικά τό κεφάλι τους καί τόν ἔβριζαν.
Μᾶς συγκλονίζει τό γεγονός, ἀδελφοί. Ο Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ λυτρωτής καί σωτήρας μας Ἰησοῦς, νά γίνεται ἀντικείμενο χλευασμοῦ, ὕβρεων καί βλασφημιῶν. Καί τοῦτο ὄχι μόνο ἀπό ἄξεστους ἀνθρώπους τοῦ ὄχλου, ἀλλά καί ἀπό τή θρησκευτική ἡγεσία τοῦ λαοῦ, τούς ἀρχιερεῖς καί τούς γραμματεῖς.
Ὁ Κύριός μας, ὡστόσο, μακροθυμεῖ. Ὑπομένει ἀδιαμαρτύρητα καί ἀπό τό ὕψος τοῦ σταυροῦ συγχωρεῖ τούς ὑβριστές Του. «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λουκ. 23,34).
* * *
ΟΔΕΥΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΧΙΛΙΕΤΙΑ καί τό φρικτό φαινόμενο δέν ἐξαλείφθηκε. Οἱ ἄνθρωποι συνεχίζουμε νά ὑβρίζουμε, νά εἰρωνευόμαστε, νά βλαστημοῦμε τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Χριστιανοί, παρακαλῶ! Βαπτισμένοι στήν κολυμβήθρα τῆς Ἐκκλησίας. Μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἀνοίγουμε τό στόμα μας μέ τό παραμικρό καί βλαστημοῦμε, ὑβρίζοντας χυδαῖα τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας μας.
Φρικτές βλασφημίες ἀκούγονται, δυστυχῶς, παντοῦ. Στά ἐργοστάσια, στά γραφεῖα, στίς οἰκοδομές, στούς δρόμους, στά σπίτια, στίς αὐλές τῶν σχολείων, στά μέσα μεταφορᾶς, στούς στρατῶνες, στήν ὕπαιθρο, στίς πόλεις.
Κάθε ἡλικίας ἄνθρωποι, ἀκόμη καί μικρά παιδιά, μέ ἀπίστευτο θράσος καί χωρίς τήν παραμικρή ἀφορμή, ὑβρίζουν καί βλαστημοῦν τό ὄνομα τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας.
* * *
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΥΔΑΙΕΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΕΣ, ἔχουμε τή χλεύη καί τήν εἰρωνεία. Ἄν ἡ πρώτη κυριαρχεῖ σέ λαϊκότερα στρώματα, ἡ χλεύη καί ἡ εἰρωνεία συναντᾶται σέ ἀνθρώπους μέ μόρφωση καί κοινωνική ὑπεροχή. Εἰρωνεύονται τήν πίστη, χλευάζουν τήν εὐαγγελική ἠθική, ἐμπαίζουν τή λαϊκή εὐσέβεια. Στό στόχαστρό τους ὁ θεσμός τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ἱερωμένοι, ἀκόμη καί αὐτά τά μυστήρια.
Ὅλοι μας παρακαλουθήσαμε αὐτή τήν περίοδο τῆς πανδημίας τήν πολεμική πού δέχθηκε τό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας καί ἡ μετάληψη τῶν πιστῶν ἀπό πολλούς, εἴτε κατά μέτωπον εἴτε καμουφλαρισμένα. Ἄνθρωποι ἄσχετοι, χωρίς καμιά ἐμπειρική ἐπαφή μέ τήν Ἐκκλησία καί τή ζωή της, ἐκμεταλλευόμενοι ἁπλῶς καί μόνο τά ἀξιώματα πού κατέχουν, τίς ἐπιστημονικές περγαμηνές πού διαθέτουν ἤ τό μικρόφωνο καί τήν πένα πού κρατοῦν, ἀποφαίνονται εὐκαίρως-ἀκαίρως μέ περισσή ἔπαρση καί τόν πιό δηλητηριώδη τρόπο γιά ὅ,τι ἱερώτερο πιστεύει ἡ Ἐκκλησία καί βιώνουμε οἱ χριστιανοί.
* * *
«ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ἐβλασφήμουν αὐτόν κινοῦντες τάς κεφαλάς αὐτῶν». Ἀπό τότε, στόν Γολγοθᾶ, μέχρι καί σήμερα πολλοί ἄνθρωποι δέν ἔπαυσαν νά βλαστημοῦν τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, νά εἰρωνεύονται τήν πίστη, νά περιφρονοῦν τήν εὐαγγελική ἠθική, νά χλευάζουν τήν Ἐκκλησία καί τούς λειτουργούς της. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἐξακολουθεῖ νά εἶναι καί θά εἶναι μέχρι τό τέλος τῆς ἱστορίας «σημεῖον ἀντιλεγόμενον», ὅπως προφήτεψε ὁ πρεσβύτης Συμεών (Λουκ. 2,34).
Αὐτό, ἀδελφοί μου, ἀσφαλῶς μᾶς λυπεῖ· μᾶς πικραίνει. Ὅμως δέν πρέπει νά μᾶς καταβάλει. Νά σαλεύει τήν πίστη μας καί νά κλονίζει τήν ἐλπίδα μας.
* * *
Χρέος μας, νά ἀγαποῦμε μέ μεγαλύτερη θέρμη τόν Χριστό μας. Νά ἀκολουθοῦμε μέ πιστότητα καί ἀφοσίωση τό Εὐαγγέλιό Του. Νά ζοῦμε μέ συνέπεια ὡς ζωντανά μέλη τῆς Ἐκκλησίας Του τή ζωή πού Ἐκεῖνος ἐμπνέει.
Παράλληλα, νά προσευχόμαστε μέ ἀγάπη γι᾽ αὐτούς πού Τόν βλαστημοῦν, πού Τόν εἰρωνεύονται, πού Τόν χλευάζουν. Νά παρακαλοῦμε νά τούς φωτίσει. Νά τούς χαρίσει μετάνοια. Νά τούς ἀξιώσει νά Τόν γνωρίσουν καί νά Τόν ἀκολουθήσουν.
Ὁ δρόμος τῆς Δαμασκοῦ παραμένει πάντοτε ἀνοιχτός. Ὁ Χριστός πάνω στόν σταυρό ἔχυσε τό αἷμα Του γιά ὅλους μας. Γιά νά ζήσει ὁ κόσμος. Γιά νά σωθεῖ κάθε ἄνθρωπος.
Μέ πολλή πατρική ἀγάπη
ὁ Ἐπίσκοπός σας